|
Groet uit |Boedapest
|
opweg naar Boekarest |
|
|
|
donderdag 26 aug een verdiende rustdag!
Vanmorgen een bewolkte lucht, dus besloten we wat verder te rijden. Via de autobaan naar Passau en ook het eerste stukje Oostenrijkse autobaan zonder vignet. Je moet soms een gokje wagen. Na z’n 20 km er vanaf en naar het dorpje Engelhartszell aan de Donau. Het was inmiddels strakblauw en lekker warm. In het dorpje Wesenufer vonden we een rustige camping aan de rivier waar we vóór de koffie weer neer streken. Wat opgeruimd en de camper herinricht. Boeken bij boeken, CD’s bij CD’s, DVD’s bij elkaar etc etc. Uiteraard ook een lekkere warme douche genomen en ’s middags eens wat geprobeerd te fietsen. De stijvigheid viel reuze mee, al waren de colletjes wel zwaar met deze warmte. Eerst maar onderweg een apfelstrudel gegeten en zo een rondje om gemaakt. Slecht 30 km onder de wielen door, maar we maken er geen wedstrijd van……………….
vrijdag 27 aug op zoek naar LPG
Bewolkt maar droog. We namen afscheid van onze Duitse buren die met hun zoontjes van 7 en 9 jaar langs de Donau richting Wenen fietsen om daar de trein naar huis te nemen. Leuke kinderen die dol op Bliksem waren. Met me labtop heb ik van één van hen nog de MP3 speler opgeladen waar hij me zeer dankbaar voor was. Had hij wat muziek in z’n oren tijdens het fietsen.
Ook kwam ik er achter dat de LPG tank zowat leeg was. Dit heb ik eerder gehad in het buitenland en dan wordt het zeuren. In een deftig hotel vroeg ik de receptioniste of ze wilde googelen naar LPG in Oostenrijk. Dit leverde één benzinestation op nabij Wenen en ze belde naar dit station of ze nog steeds LPG verkochten, want ook dat wil nog wel eens wisselen. Gelukkig wel en we reden naar Tulln, nabij Wenen. Na wat regelen en vragen had ik ook een adapter die op onze gastank paste en kon dus eindelijk gas bijvullen.
Toen op zoek naar een camping in de buurt van Wenen. En daar zijn we inmiddels beland. In het toeristische plaatsje Klosterneuburg op een mooie 4 sterren camping. Maar zelfs met al deze sterren kunnen ze niet verhinderen dat het regent. Voor internet vragen ze slecht 8 euries per uur. Zijn ze niet wijs!!! Betty zit dan ook in een boek aan haar zoveelste wijntje (ben benieuwd wat we eten?) en ik zit aan de Franse cognac die er lekker inhakt.
zaterdag 28 aug op de fiets terug uit Afrika
Vanmorgen op de fiets naar het z’n 20 km verderop gelegen Wenen vertrokken. De dreigende lucht namen we voor lief. In Wenen barstte een tropische regenbui los. Gelukkig stonden we net onder een steiger van groot pand wat werd gerenoveerd. De rest van de dag bleef het droog en kwam er zelfs af en toe een zonnetje door. Alle hoogtepunten van Wenen bezocht. Wel heerlijk hoor als je dan je fiets mee heb. Anders moesten we ook in z’n koetsje met paarden kruipen. En daar heb ik een hekel aan (dat weet me zus Anita wel, maar that’s another story).
Z’n 8 jaar terug waren we met Carlijn (op haar verjaardag) ook in Wenen. Daar kochten we nog kleding voor Carlijn bij Zara en wat denk je; ze herkenden ons nog!! Op de terugweg belanden we nog in een dorpsfeestje waar we hebben zitten wijnen. Je kent het wel, hompapa muziek, bier, worst met mosterd en hééééél vééééél ½ kippen met brood. Wel effe leuk.
Ook kwamen we ene Max tegen. D.wz. ik zag eerst een fiets langs het fietspad van de Donau staan die zo zwaar was bepakt dat ik daar een fotootje van moest maken. Een minuutje later kwam ene Max van het talud aflopen. Hij was effe op de borden van de autobaan aan het kijken of hij wel goed fietste. Max is 3 jaar geleden uit Zweden (z’n thuisland) vertrokken om naar Zuid Afrika te fietsen. Hij dacht er 2 jaar over te doen maar het loopt wat uit. Hij vroeg of hij zo goed naar Praag fietste. Tja…??? De tom-tom moest het antwoord geven. Hij had wel een kaart bij zich maar deze was niet zo gedetailleerd en pakte en A4 kaartenboek waar de hele wereld instond. Hij wil in een zo kort mogelijke lijn naar Hamburg fietsen en al snel werd duidelijk dat hij op de goede route zat. Beteuterd vertelde hij dat hij niet verder was gekomen dan Tanzania want daar was hij beroofd en is toen maar terug gekeerd. Een geweldige vogel!!!
Zondag, 29 aug, Boedapest bereikt, eerste lekke band
Al vroeg op weg naar Hongarije, wat niet ver van Wenen ligt. Het eerste stuk langs de Donau, maar de weg was erg slecht dus al snel de autobaan opgezocht. In Hongarije een autobaan vignet gekocht, want je moet niet altijd gokken....Na 250 km hoofdstad bereikt. Een camping in de stad zelf gevonden wat redelijk uniek is. Een echte oostblok camping. Een voudige sanitair en de locals, vaak jongeren, in tentjes en de rijke westerse in dure campers er omheen.
S middags op de fiets de stad in, maar ineens een lekker band. Jammer, maar dus terug lopen. In lokaal restaurantje wat gegeten. In de avond met de fiets de stad weer in. Wat een pracht en praal aan architectuur. Veel cultuur, een grote dansgroep die Michael Jackson immiteerde, verderop tientallen stelletjes die rondom een mooi standbeeld aan het steildansen zijn. De ene na de andere tango kwam werd met veel passie gedemonstreerd. Uit menig restaurant klinkt een vrolijk vioolstrijkje met Hongaarse muziek.
Helaas moest ik bij terugkomst in de camper constateren dat me laptop was overleden. Hij had al eerder kuren vertoont, morgen maar eens kijken voor een andere.
Maandag, 30 aug laptop met Hongaarse tekst, tis effe wennen....
Bewolkt maar droog. Aan de campingjongeman gevraagd waar of ze laptops repareren. Hij wees me het aan op de platte grond en weldra was ik deelgenood van de maandagochtend drukte die elke grote stad met zich meebrengt. In tegenstelling tot Wenen is deze stad geheel niet op fietsers ingesteld. Het is dus oppassen geblazen. Betty bleef dan ook thuis. Repareren zou en duur zijn en ongeveer een week duren, werd mij verzekerd. Op advies van de campinghouder ging ik bij de Mediamarkt voor een andere kijken.
Ik kwam in een knotsgroot modern shoppingcentre, waar ook de Mediamarkt vele meters tot zijn beschikking heeft. Een jongeman hielp me en vertelde dat hij slechts 2 soorten laptops had met Engels en de rest was alleen Hongaars. En van Nederlands had hij nooit gehoord. Niet veel later ging ik met een Acer de deur uit. De software is alleen wel Hongaars! Het toetsenbord is ook wat anders en ik moet nog wat dingen vragen aan mijn helpdesk (campingeigenaar), die erg behulpzaam is.
Vanmiddag de oude stad weer ingeweest. Veel grote imposante gebouwen gezien en hier en daar opgestoken. Vooral het parlementsgebouw ziet er indrukwekkend uit. Grote overdekte markthal bezocht met o.a. vele lekkere lokale etenswaar. Helaas begon het tegen 4 uur te regenen. Na de meeste spetters terug gefietst naar de camping. Lekker zitten borrelen en snaaien in de camper van de dingen die we gekocht hebben. Ondertussen wat achter de laptop gezeten.
Deze stad heeft veel te bieden en morgen gaan we wat anders bezoeken. We gaan vanavond weer uit eten, want daar is het goed weer voor.
Wat valt ons op in deze mooie stad,
- Hele brede straten waar af en toe ambulances (van die oude busjes) met een bloedgang doorheen rijden en een godstergens sirene geluid maken, Iedere patient kan direct door naar de KNO arts i.v.m. oorklachten
- Over de stoep fietsen is hier heel gebruikelijk, niemand zal hier over zeuren
- Internet is gratis op deze camping (kan Oostenrijk nog wat van leren)
Het is trouwens wel weer grappig dat je in een andere valuta moet betalen en dat terwijl je nog in Europa bent. Voor 1 euro krijg je ongeveer 285 HUF (Hongaarse Florint). Opvallend dat we nu direct naar de euro omrekenen. Vroeger ging je via de gulden naar de euro...... |
|
|
Geplaatst op:8/30/2010 9:16:13 PM |
|
|
|
Op of af langs de Donau
|
mooi en warm weer in Oostenrijk |
|
|
|
Vakantiebestemming: mogelijk het voormalige Oostblok (Hongarije, Roemenie, Oekraïne, Bulgarije oftewel veel langs de Donau (23 aug/18 okt 2010)
maandag 23 aug zeilend over de weg
Om 11 uur vertrokken we, uitgezwaaid door vele buren en onze kinderen die nog geen 24 uur terug waren van hun eigen vakantie. Het was regenachtig en een strakke zuidwester storm. Af en toe leek de camper wel op een zeilboot die ik krampachtig in het roer moest houden. Na 3 uurtjes zijn we bij Venlo de grens over gegaan. Toen een stuk over de 61 en bij Koblenz naar de hoofdader van Duitsland. Frankfurt, Würzburg en zo richting Neurenberg. Z’n 70 km voor Neurenberg de autobaan af naar het dorpje Kitzingen waar we nog net op tijd bij de slagboom van een camping waren. De receptie wilde net sluiten. Rond 21.00 uur zochten we een plekje op een sompig grasveld waar nog menige toerist gehuisvest was. Stoeltjes buiten en aan de borrel, snel de luifel uit want er komt en buitje. Ja, want ook hier regent het nog af en toe. Onderweg vaak het zonnetje gezien, maar afwisselend met een bui. De temperatuur is zo rond de 25 graden, dus daar mankeert niets aan.
dinsdag, 24 aug de Donau bereikt.
Een goede nachtrust en om 6 uur haalde ik de fiets van de camper om naar de “dichtbij bakker” te gaan voor croissantjes, het is tenslotte vakantie. Om mooi tochtje langs menige biergarten die uiteraard nog dicht waren. Kenmerkende vakmanhuisjes en een mooi oud centrum waar menige bakker al z’n waren aan de man probeerde te brengen. Zittend op een bakje uitkijkend over de Main, waar menige rijnaak tegen de stroom op beukte, peuzelde ik me broodje op. Toen Betty ontbijtje op bed gegeven. Helaas was het nog steeds onbestendig dreigend weer en we besloten verder te rijden richting Neurenberg, waar Betty iets leuk over had gelezen.
Vele malen hebben we deze stad gepasseerd en nu gingen we eens een kijkje nemen. Een prachtige oude stad met als hoogtepunt de Kaiserburg. Een groots paleis/burcht wat op/in rotsblokken staat en een prachtig uitzicht geeft over de stad. En natuurlijk het plein waar een wensbron is. Betty deed uiteraard een wens en deze komt uit als je niet zegt wat het is. Een ½ uurtje later scheen volop de zon, “zie je wel het helpt toch!”. En ja hoor weer later regende het…..je zou het haast geloven….
De autobaan weer op naar Passau en z’n 40 km ervoor zochten we de Donau op en kwamen in het dorpje Niederalteich waar een enorme basiliek staat met een groot klooster. Dit bezocht. In een van de twee torens hangt een klok van een kleine 5000 kg met een diameter van 2 meter. Hier wordt je dus echt wakker van. Ook had je graven in de kerk, maar niet zoals we gewent zijn (en liggend beeld die iemand voorstelt met in de tombe eronder de overledene). Neen, deze keren lagen er volledige skeletten die versierd waren met ringen en andere sieraden die de gelovigen destijds geschonken hadden. Hier en daa zag je nog restanten van kleding. Een bizar gezicht!!
Na het zoveelste buitje weer een stralende zon en direct een stukje gefietst en al snel zagen we een mooi plekje voor de camper; aan de oever van de rivier. Hij stroomt behoorlijk, dus zwemmen is er niet bij. En ik weet ook weer waarom ik niet ons bootje met de accumotortje heb meegenomen. Voordat je het weet zouden we Oostenrijk in spoelen.
We kijken uit op een fietspontje die af en toe wat mensen naar de overkant brengt. Hopelijk is het morgen een stralende dag en pakken we ook de fiets. Vanavond gaan we uit eten in het kloostercafé, hier z’n 15 min vandaan fietsen. Bliksem past/waakt over de spullen.
woensdag 25 aug, zware fiets 1e etappe van 120 km
Een nagenoeg strak blauwe hemel bij het opstaan. Eerst naar het plaatselijke toeristenbureau wat in het gemeentehuis is gehuisvest. Een enthousiaste jonge dame hielp ons en gaf ons de tip om naar Passau te fietsen (60 km) en daar dan de boot terug te nemen naar dit dorpje. Een goed idee. Met wat proviand fietste we stroomafwaarts naar het grensplaatsje Passau wat tussen 3 rivieren ligt. Uiteraard namen wij de Donauradweg. Een mooi fietstochtje langs de rivier en hier en daar door een dorpje.
In Passau zelf bezochten we natuurlijk de oude stad en uiteraard de mooie oude barokkerk met het grootste orgel te wereld. (17.000 pijpen op 6 na) Heb nog wat proberen te spelen maar dat was geen succes. (je vergis je zó snel!) De oude stad is erg mooi en ik had effe de indruk dat de tour was binnengelopen. Wat en fietsers!! Bij de kade informeerde we hoe laat de boot terug ging. Helaas dus….deze gaat pas morgen. We haalden diep adem en begonnen direct aan de terugweg. Het was inmiddels 14.00 uur!!
Het was nog een hele trap, vooral omdat we nu een fiks windje tegen hadden en je nu stroomopwaarts fiets met vele vals plats. Om de beurt de kop nemen en af en toe een korte breek. Ik zat er wel doorheen. Betty ging als een speer, maar was ook blij dat ze Bliksem weer zag. Lekker in de luie stoelen uitgerust in het zonnetje wat volop scheen. Ik ben benieuwd hoe stijf we morgen zijn…………. |
|
|
Geplaatst op:8/26/2010 7:29:23 PM |
|
|
|
het laatste verhaaltje
|
over 24 uur zijn we weer thuis |
|
|
|
Zaterdag 28 nov, nog een uurtje van vliegveld van Joburg verwijderd
Na een volle week bij Herman en zijn gezin is de tijd aangebroken om gedag te zeggen, Uiteraard heeft Herman nog een opdracht voor ons, zijn vriend Liebe Veenstra (ook uit de Wieringermeer) woont bij Jo-burg en daar worden we na 1600 uur verwacht, flessen wijn moeten we hier afleveren, Wel goed bedekken, want volgens Herman slaan ze je ramen er voor in. Afscheid van de fam Galama en eerst naar Kimberly voor nog wat boodschappen en ijs in koelbox. Ons laatste heerlijke kopje koffie bij Wimpy.
Tanken wil Henk ergens onderweg doen, tja en dan moet halverwege de airco uit want een tankstation is nergens te bekennen, ze zijn hier veel aan de weg bezig en je ziet dat een tankstation aan de andere kant van de weg “closed”, je kunt er niet bijkomen. Via Warrenton naar Bloemhof, gelukkig hier tanken en waar we bij de rivier gingen picknicken, een heerlijke plek in de schaduw met veel zwerfvuil in de omgeving en zwarte mensen(oh ja we zijn in Africa!!) Aan de overkant van de rivier een schoon terrein met prachtig gras, waar je veel blanken ziet vissen en picknicken. Dit blijft voor ons nog bijzonder.
We gaan verder naar Klerksdorp waar we in een grote shoppingmal nog wat kopen en ijskoffie drinken, Tegen vijf uur komen we bij Liebe Veenstra aan, die bij Krugersdorp woont. Deze man woont 30 jr in Z-Africa en zijn grote hobby is oude auto’s opknappen en met oud bedoelen we van begin vorige eeuw. Her en der koopt hij de vaak wrakken op en knapt ze met veel geduld op. Wat een vakman. Er stonden er slechts 5 in z’n werkplaats en nog eens 6 had hij recent weg gebracht voor een veiling want hij wil een huisje kopen aan de Kaap. Hier hebben we één nacht doorgebracht. Liebe is een man van 69 jaar met knuisten als kolenschoppen, maar een zachtaardig karakter. Hij stelt z’n zwembad ter beschikking aan de zwarte kindertjes in de buurt en trots verteld hij dat er soms wel 30 zijn!!! Ook heeft hij een zwart kindje officieel geadopteerd, omdat beide ouders alcoholist waren. Ook de moeder heeft hij een huisje en een stukje grond gegeven, maar op een gegeven moment had hij de geldkraan naar haar toe dicht gedraaid. Toen was ze naar de politie gegaan om te vertellen dat haar dochtertje van 7 jaar (welke door Liebe is geadopteerd) seksueel misbruikt wordt door hem. Een hele toestand en Liebe kwam net van Jo-burg terug waar het kind nu in een tehuis woont, hangende het onderzoek. Hij voelt zich ontzettend gekwetst en z’n mond stond maar niet stil hoe corrupt en gemeen dit land is voor witte mensen. Dit muisje zal nog een lange staartje hebben, maar Liebe laat het er niet bij zitten en zal desnoods de krant en de TV inschakelen. Al met al erg vervelend voor hem. Temeer daar hij al gescheiden is van z’n Nederlandse vrouw en deze met kinderen weer terug is naar Nederland. Met hen heeft hij geen contact meer. Daarna is een huwelijk met een zwarte vrouw mislukt en werd hij door de blanke met de nek aangekeken, omdat hij een zwartje was getrouwd. Nu woont hij samen met een andere gekleurde vrouw die een stuk jonger is dan hijzelf. Ook zij bracht enkele kinderen mee. Ja, “this is Africa…..”
Het laatste wild bekeken, zondag 29 nov
Vanmorgen verder getrokken. Volgens Liebe was het wel leuk om naar een park te gaan waar erg veel leeuwen zijn. Maar eerst zijn we naar grotten gegaan, waar volgens deskundigen de oudste schedel ter wereld is gevonden. Wij wisten dat de oorspronkelijke mens uit Afrika kwam en dit bezoek mochten we dus niet overslaan. Een leuk museum en een wandeling van 1,5 uur (met een groep Japanners) en een leuke gids door de grotten en spelonken, waar het e.e.a. gevonden is. Leuk en leerzaam.
Daarna naar het leeuwen park, wat hét uitje is voor de locals. Elke zondag worden ze om 12.00 uur gevoerd en je rijdt met je auto tot een paar meters de leeuwen tegemoet. Je moet wel je ramen dicht houden en je mag er niet in met een soft rooftop. Geweldige foto’s en video opnames gemaakt. Op een gegeven moment staan er een paar 10 cm van de auto om wat te drinken uit een plas, waar wij toevallig stilstonden. Dat is echt kicken!!!! Wij hadden vaak de ramen wagen wijd open. Is toch mooier met filmen en foto’s maken. Soms werd het wat eng en sloten we ze snel. Eén keer was Betty het vergeten en ineens kwam er een grote leeuwin van achter de auto langs Betty haar raam wandelen……geweldig……
Toen nog effe een krokodillen farm bezocht, wat ook leuk was. Daarna een B&B gezocht voor de nacht. Dit viel nog niet mee, d.w.z. tegen een redelijke prijs. Meer als 100 euries per nacht betalen zijn we niet gewend en uiteindelijk vonden we een leuk stekkie voor 50 euries. ’s Avonds uit eten geweest, tenslotte kunnen we niet meer koken en je moet toch wat eten!!
Betty sluit af met diarree, ma 30 nov
Uistekend geslapen. Tot laat een leuke film op TV gezien, hebben we al een poos niet meer gedaan. Het weer is hier goed, zo rond de 25 graden, dus niet te warm. Betty heeft helaas behoorlijke diarree en is veel op bed vandaag. Wel vanmorgen samen wat boodschappen gedaan. Ik rommel wat, pak alvast het e.e.a. in en type de laatste berichten voor de site. Over 2 dagen vertrekt het vliegtuig, welke ik vanmorgen heb geconformeerd. Bij Annemiek hebben we voor de laatste nacht afgezegd. Betty wilde niet meer verhuizen en daarbij is ze 45 euries duurder. Wel moeten we de achterbank nog ophalen, maar ze woont hier een kwartiertje rijden vandaan.
Stoomstoring in Johannesburg.
Tegen het eind van de middag zaten we ineens zonder stroom. In het verkeer was het een chaos, want ook de stoplichten deden het niet. Gelukkig deed het elektrische hek het wel (via aggregaat) anders zaten we nog gevangen ook. Maar in de drankenwinkel was alles donker. Je mocht dan ook niet naar binnen toe, maar kon aan de deur je bestelling doen en dit werd dan aan de deur afgeleverd. Ik vermoed dat de elektrische werkende kassa lade ook niet meer dicht kon en je snel een grote buit kan binnenhalen middels een overval. Want eerlijk is eerlijk Joburg is niet de meest ongevaarlijke stad in deze wereld. Je ziet het dan ook aan alles. Dagelijks staan de kranten vol vn overvallen en het kidnappen van auto’s. Onder bedreiging van een pistool wordt je auto afgenomen en dagelijks worden hier 50 moorden gepleegd. Gelukkig is onze auto niet echt de moeite waard om gejat te worden.
De stroomstoring bleef aanhouden en de zwarte eigenaresse (voor het eerst geen blanke eigenaar!!) van de B&B voelde zich schuldig. Eerst kwam ze met een stuk meloen aan en later met een fles witte wijn met glazen, die we samen met onze Australische buurvrouw mochten leeg drinken. Het werd dus een avond met kaarsjes en waxinelichtjes. Onderhoudend met de buurvrouw gesproken die hier de wereld AIDS conferentie bijwoont. Ze reist gemiddeld 3 tot 4 keer per jaar naar dit deel van de wereld en is rond de 50 jaar. Haar kinderen zijn het huis al uit, alleen haar man klaagt nog dat ze zo vaak weg is. Echt een vrouw van de wereld die in diverse continenten gewoond heeft, alleen Europa kende ze nog niet.
Maar het was tegen 21.00 uur dat de stoom weer terug was. Heb toen wat gebraden kippenpoten in de magnetron gedaan en met wat rijst en sla had ik toch weer een warme hap. Betty moest hier nog effe niet aan denken.
Wat zullen we vandaag eens gaan doen?? di 1 dec
Gelukkig voelt Betty zich weer een stuk beter. Imodium doet echt wonderen. Na het ontbijt een kopje heerlijke cappuccino gedronken bij de bekende WIMPY keten, die je hier overal vindt. Betty wilde toch nog wat shoppen en is weer voor wat geslaagd. Op het grasveld voor onze B&B kamer hebben we de lunch genuttigd en genoten van een heerlijk zonnetje. En zo ging ook deze dag geruisloos voorbij.
De laatste dag is aangebroken, woe 2 dec
Met een heerlijk ochtendzonnetje werden we vanmorgen wakker. De laatste dingen ingepakt en vervolgens de achterbank van Hertz opgehaald bij Annemiek. We zullen nog wat belasting terughalen op het vliegtuig van wat dingen die we gekocht hebben. En dan gaan we om 20.00 uur de lucht in naar Frankfurt. (het toeval is dat de kamer van onze laatste B&B ook Frankfurt heet) Snel daarna pakken we de aansluiting naar Schiphol, waar we hopen dat onze kinderen ons rond 9.00 uur plaatselijke tijd, op staan te wachten. En dan met de trein of auto naar het vertrouwde Alkmaar, waar het toch niet zo slecht is……….
Epiloog
Het zit erop. Na zowat 12.000 km (zonder één lekke band wat en unicum is!!!) in 4 verschillende landen en 36 verschillende overnachtings plaatsen stappen we weer op het vliegtuig naar huis. Het was een geweldige reis en we komen snel weer terug naar deze kant van de wereld.
Botswana is een land wat diepe indruk heeft gemaakt om zijn hoeveelheid wild. Namibië blijft ons bij als een groot land met overweldigende natuur en in Zambia zijn we slechts één dag geweest maar maakte de armste indruk van alle vier. Als Laatste Zuid Afrika, een land van tegenstellingen, zowel arm als rijk, maar ook het weer. We zijn weggevlucht vanuit de zuidkust en hebben elders heerlijke temperaturen gehad. Alles is er te krijgen en dat gold niet voor de andere landen.
We hopen dat de lezers genoten hebben van de ruim 50 pagina’s die we geschreven hebben. Wij vonden het leuk om te doen en de reacties in het gastenboek te lezen. En nu pakken we de draad weer op van het gewone leven. Op naar Sinterklaas en de Feestdagen. Al is gevoelsmatig Kerst nog héééél ver weg, maar dat zal wel door de temperatuur komen. Maar ook daaraan zullen we weer moeten geloven.
groet,
Betty en Henk
|
|
|
Geplaatst op:12/2/2009 8:40:15 AM |
|
|
|
we verlaten Herman en zijn gezin
|
trekken verder richting Jo-burg |
|
|
|
Een dagje naar Kimberley, woe 25 nov
Na het ontbijt naar Kimberley gereden om wat te shoppen en naar het Mc Gregor museum te gaan. Hier is het e.e.a. te vinden van de ontstaansgeschiedenis en de verdere ontwikkeling van deze stad. Al snel werd het te warm in de stad en hebben we wat om “onze hut” rondgelummeld. Af en toe zwemmen en rond 18.00 hebben we de zwarte arbeiders naar hun dorpje Richie gebracht. Herman had ons dit gevraagd. Zeker z’n 20 mannen en vrouwen klommen achter op de pick-up (“het bakkie”) en de voorwielen kwamen zowat omhoog. Af en toe werd er op het dak geslagen als teken dat ik moest stoppen. Wel een belevenis. ’s Avonds aten we alleen met de dames van dit gezin, want Herman was ergens heen en Herman jr zit op een internaat hier z’n 20 km vandaan. Monique had gekookt en het smaakte voortreffelijk. Vegetariërs zijn in dit land ten dode opgeschreven want altijd is vlees de hoofdzaak.
De middag ervoor vroeg Herman of we een geslacht varken effe ergens wilden afleveren. We kregen de route beschrijving. We belanden in een geweldige mooie hunting game lodge. Dit is een lodge waar de toerist naar toe gaat als hij wild wil schieten, wat hier nog veel gebeurd. Het kost wel een paar centen, maar als je er van houd heb je het er voor over. We spraken daar een Tsjech van rond de 50 die zo blij was als een kind, want hij had vandaag een koedoe en een grote spiesbok geschoten.
Nog effe dit:
- Herman heeft een hond (rotweiler) en heeft deze (zoals zo veel blanken) speciaal afgericht tegen zwarte mensen. Op ons is hij dol en speels, maar zodra er een zwarte komt dan begint hij te grommen. Ze blijven dan ook op gepaste afstand.
- Tussen de werkplaats en het kantoor heeft Herman 2 hele grote “one way screens” (ramen waar je aan één kant doorheen kan kijken). Zo kan hij via zijn kantoor de metaalarbeiders in de gaten houden. En zij maar denken “wat leuk die grote spiegels!!”
- Herman heeft verspreid over z’n landerijen (wat niet aan elkaar grenst) zo’n 20 pompen staan die de gewassen (graan, maïs. druiven etc.) middels puffits (regeninstallaties) bevloeien. Overal vindt je irrigatie kanalen en al het water komt uiteindelijk uit de Oranje rivier. De hele dag is hij in zijn hoofd bezig om bij te houden welke pomp opgestart, dan wel uit kan. Ze draaien allemaal op elektriciteit, wat hier relatief goedkoop is.
- Bedrijfsmatig loopt het zeer goed. Er staan vele gloednieuwe machines om te oogsten en enkele nieuwe John Deere trekkers!!!
- Als Herman aan z’n medewerkers vraagt of ze op zaterdag willen werken (ze werken normaal 5 dagen) dan krijgen ze een toeslag van één brood en een 2 literfles coca cola p.p.
- Af en toe brengen we in z’n pick-up auto “wat zwartjes” naar één van de stukken grond waar ze dan aan het werk gaan. Dit is vaak 5 ,10 of zelfs meerdere km vanaf de boerderij. Ze kloppen op het dak wanneer ik links of rechtsaf moet. Ik heb ook al een naam van ze gekregen. Ze noemen me die hoge (lange) baas.
- Herman is blij dat er weinig regels zijn en zijn expansiedrift is groot. Eerdaags wordt de eerste wijn weer gemaakt in één van de vele huizenhoge RVS ketels waar het druivensap wordt gegist. Vanmorgen heeft hij het eerste suikerwater (400kg witte suiker) in z’n tank geperst. Nu de druiven nog en de zoete witte wijn is geboren. Officieel mag je geen suiker gebruiken, maar veel kostbaardere speciale zoetstof, maar dat doet vrijwel niemand hier, aldus Herman.
- Bottelen doet hij sinds een aantal jaren niet meer, dat laat hij doen in Bloemfontein, z’n 170 km verderop.
Natuurpark afgesloten i.v.m. mining van diamanten, do 26 nov.
We waren 05.30 uur uit bed en hadden zelfs al ontbeten. Daarom besloten we om al vroeg naar een natuurpark te gaan wat ten westen van Kimberley ligt. Eerst de stad in om het e.e.a. te kopen voor onderweg. Een mooie route door het heuvelachtige landschap. Langs de weg werd er weer van alles en nog wat verkocht. Eén ding wat werd aangeboden konden we maar niet thuis brengen wat het was. Het bleken grote plastic zakken te zijn waar grote kiezelstenen in zaten. Keurig op kleur, witte of bruine. Tja, en zo is iedereen bezig om een living te maken. De stenen worden in de natuur gevonden en zo aan de blanke medemens aangeboden die dit ongetwijfeld een plek geeft in hun vaak grote en overweldigende tuinen.
Bij bordjes van verboden toegang, trok Henk zich niks aan en zo kwamen we bij een prachtig stekje, een bruggetje over de rivier de Vaal met stroomversnelling, hier heerlijk gezwommen en gepicknickt, ik zwom uiteraard, Henk is bang voor bilharzia (een akelig wormpje wat vaak in stilstaand water voorkomt en waar je héééél ziek van wordt), ik ging naakt te water want er was geen mens in de wijde omtrek, zitten we later te eten, komt er een wateropnemer, die 1x per week (op donderdag) de rol uit het apparaat haalt waar de waterstanden automatisch worden opgetekend (een soort seismograaf o.i.d.), gelukkig zat ik er weer in kleren bij.
Na anderhalf uur vertrokken we weer richting Nat Park. Hier en daar de weg vragen en te horen krijgen dat het een prachtig gebied is waar je wild ziet en lekker kunt braaien, Daar eenmaal aangekomen bleek het park afgesloten i.v.m. mining en bewaking zorgde er voor dat je dus niet naar binnen kon.( en dit al enkele jaren, kun je voorstellen dat de voorlichters er al jaren niet meer geweest zijn) Er werd voor ons gebeld om een uitzondering te maken maar helaas. Zou wel leuk zijn geweest, vooral als je onderweg nog een diamantje oppikt tussen het profiel van je banden!!! Via allerlei binnenweggetjes terug gereden. Het is weer Namibisch warm, inclusief de warme wind. Dit zal voor ons volgende week wel anders zijn als we weer in de Schaepmanstaat zijn. Nu vermaken we ons in het zwembad en luieren wat in de schaduw.
Plan voor culturele dag in Kimberley gewijzigd, vrijdag 27 november 2009
We hebben weer eens gezamenlijk ontbijt. We vertelden dat we zondag weer verder willen trekken richting Jo-burg. Herman kwam met het idee om bij en kennis van hem langs te gaan die in die richting woont. Het is een Nederlandse man die uit de Wieringermeer komt en gescheiden is van zijn Nederlandse vrouw en inmiddels zijn 2e zwarte vrouw heeft. Hierdoor ligt hij er een beetje uit bij zijn blanke boeren. Volgens Herman is hij eenzaam en zou het leuk vinden als we bij hem langs kwamen. Hij belde direct op en de man verwacht ons morgenmiddag. Dus gaan we daar morgenochtend heen. Wat ik begreep van Herman is deze man een klusser met oldtimers en heeft hij er ook een stel staan. We zijn erg benieuwd!!
Deze dag hebben we dus eigenlijk niets gedaan. Beetje luieren en de bagage weer eens bij elkaar geharkt. Alle spullen zijn in de rondeel opgeslagen. Al met al is het nog heel wat geworden, maar er is hier plaats genoeg.
De laatste dag bij Herman hebben we wat rond gehangen zoals ik al eerder schreef. Het was dan ook erg warm. Rond 16.00 uur met Herman meegereden om de vrouwen die in een wijngaard perceel aan het werk waren geweest, op te pikken en naar hun dorp te brengen. Normaal werken ze van 7 uur tot 17.00 uur, maar vrijdags stoppen ze een uur eerder. De mannen werken altijd van 6.30 uur tot 17.30. Rond de 20 vrouwen kwamen tussen de wijnranken naar het grondpad (gravelweg) toe. Ze vertelden aan Herman hoeveel dagen ze die dag gewerkt hadden, terwijl ze hun snoeischaartje inleverde. Herman betaalde ze ter plekke contant uit.
Rond 18.00 uur was het de beurt aan de mannen om weggebracht te worden. Hun salaris wordt via de bank gestort anders zuipen ze het op voordat ze bij hun gezin zijn. En zo gaat het leven hier dagelijks zijn gangetje. Het was leuk om het eens van de binnenkant te bekijken. Verschillen tussen zwart en blank en arm en rijk. Herman is wel een sociaal persoon. Bij hen die hun best doen geeft hij af en toe wat inventaris voor hun huisje. Bv een bankstel, koelkast of TV. De mensen die hier op ze erf wonen, wonen gratis in een stenen huisje met keuken en badkamer incl een bad. Er is stromend warm en koud water en elektriciteit. Toch kiest een enkeling er na enige tijd weer voor om in een golfplaten hutje in het dorpje verderop te gaan wonen. Dit wordt niet begrepen, maar ja hier op het erf wonen slecht 6 gezinnen!! In z’n golfplaten dorp is toch wat meer reuring en het zijn vaak onze behoeftes, die niet altijd de behoefte van de zwarte medemens hoeft te zijn. |
|
|
Geplaatst op:11/28/2009 6:53:48 AM |
|
|
|
genieten nog volop
|
maar denken al wel aan de reis naar huis |
|
|
|
Museum en shopping met slecht weer, woensdag 18 nov
Na het ontbijt eerst naar het oorlogsmuseum. Hier werd het e.e.a. getoond uit de Boerenoorlog. Een oorlog die tussen de blanke boeren en Engeland (1899-1902) ging. Het was bewolkt en regen dreigde, dus prima museum weer. Een leuk en leerzaam museum die o.a de veldslagen uitbeelden en uiteindelijk door de Engelse gewonnen werd. Ik heb nooit geweten dat de Engelse als eerste de concentratiekampen hadden uitgevonden.
Met veel weemoed werd er gesproken over de 26.000 vrouwen en kinderen die zijn museum een plekje te geven.
Daarna de laatste shopping gedaan. O.a een stel Dvd’s en wat Cd’tjes. We zochten naar Dvd’s met Dutch ondertiteling en vonden er zowaar een stel. Tijdens het shoppen (bij o.a Kloppers) valt het op dat veel dingen goedkoper zijn dan bij ons. M.n. koperen dingen zijn erg goedkoop, maar dat wordt hier dan ook in ruime mate gevonden. Vrijwel alle deurklinken, raamsluitingen zijn dan ook van koper gemaakt. Het eten was door Pick ’n Pay (supermarkt) gemaakt en wij hoefden het slechts op te eten.
Dweilen met de kraan open, watersnoodramp overleefd, 19 nov
Wat zijn we blij dat we zoveel comfort hebben op deze camping (eigen “huisje van 10 m2)”Na het eten barstte een enorme bui los waar maar geen einde aan kwam. Wij zaten in “onze huiskamer met open keuken” zoals wij het noemen, heerlijk comfortabel. De drank vloeide weelderig, terwijl we een spannende DVD zagen over het ronselen van kindsoldaten in Afrika. (hoe toepasselijk) Ook een mooie natuurfilm die opgenomen is in Namibië en Botswana bekeken. Tja, daar kan mijn video niet tegenop. Als toetje nog een film uit de crisisjaren in Amerika (1934) waarin racisme één van de thema’s was.
Kortom een avondvullend programma en we lagen er dan ook na 12 uur in bed. Tussen en tijdens de films door moest er wel regelmatig gedweild worden, want de wind stond op “onze voordeur” en de regen gutste bij tijd en wijle onder de deur door de kamer in.
Ondanks dat we laat in bed lagen waren we er weer vroeg uit (bioritme wat verlegt!!) Een strak blauwe lucht en nagenoeg geen wind deed ons hééééél goed. Maar eerst zijn we naar het Nat museum geweest. Een geweldig museum waarin vele facetten te zien waren. O.a. het leven van de bosjes man en andere Afrikaanse volkeren die thans nog zo leven en ook een plekje hebben in het museum. Ik dacht dat museums altijd dingen uit het verleden lieten zien!!!
Ook zagen we alle dieren (opgezet weliswaar) die wij de afgelopen maanden ook hebben gezien. Daarna nog naar een klein Nat Park wat een paar km buiten de stad ligt. Giraffen, diverse soorten antilopen en wildemansbeesten gezien. De middag zaten we op de camping. Betty deed een tukje en was vaak in het zwembad van deze kleine camping te vinden.
Morgen gaan we neef Herman opzoeken.
Herman en zijn gezin gevonden.
Gistermiddag kwam er een Nederlands (Ton en Ellen) stel de camping oprijden. Ze hadden een grote camper voor 4 weken gehuurd en toerde door ZA. A snel zaten we bij hen binnen aan de witte wijn. “s Avonds kwamen ze bij ons (in de mini kamer met open keuken) nog een borrel drinken. Tegen 12 uur gingen we de tent in om een tuk te doen.
De volgende ochtend was het droog en ligt bewolkt. Via allerlei binnen weggetjes van gravel zijn we richting Kimberley gereden. Gelukkig hadden we een kompas bij ons, want de kaart was niet volledig en de richtingaanwijzers waren niet altijd aanwezig of totaal niet meer te lezen door de zon. We hadden Louwdia (Herman z’n vrouw) al aan de telefoon gehad en ze wees ons hoe te rijden vanuit Kimberly. Na een geweldige tocht zijn we rond 15.00 uur hartelijk door zijn vrouw ontvangen.
Herman kwam 5 minuten later en nam ons direct mee op sleeptouw naar een paar klusjes die hij nog moest doen. Ze wonen hier in een geweldig mooi huis in een enigszins heuvelachtig landschap. Wij kregen het gastenverblijf toegewezen, wat een mooie Afrikaanse rondeel is met een rieten kap. Als we de deur uitstappen staan we op een overdekt terras met het zwembad. Herman heeft behalve veel wijngaarden en een enorme hoeveelheid opslag voor de wijnsoorten die hij zelf maakt, ook vele hectares graan en maïs velden. Het klikte al snel en hij doet me sterk aan me zwager Jos denken. Groots denken en niet moeilijk doen en erg gastvrij. Een echte manager met een humor!! De wijn en het bier kwam op tafel. Fotoboeken en familie en vakantie verhalen. Z’n blank Afrikaanse vrouw die in Bloemfontein geboren en getogen is, maakte in de avond een geweldige warme hap klaar.
Marijke als privé gids en chauffeur.
Na het ontbijt wilde dochter Marijke (21 jaar) ons wel het e.e.a. laten zien. Eerst gingen we naar een vlakbij gelegen riviertje waar altijd een visarend zit. Helaas konden we hem nu niet ontdekken. Daarna naar Magerfontein, een plaatsje hier z’n 15 km vandaan. Hier heeft zich tijdens de Boerenoorlog een veldslag afgespeeld die door de boeren (met boeren slimheid) gewonnen is en waar ze (terecht) trots op zijn. Het museum vertelt alles over deze tijd en een leuke film geeft een beeld hoe de veldslag zich afspeelde.
Na dit bezoekje gingen we naar de toeristische attractie van Kimberley wat hier z’n 35 km vandaan is. Het is een groot gat in de grond, waar zich in begin van de vorige eeuw door zwart en blank druk gegraven is om diamanten te vinden. Het gevolg is een groot gat met op de bodem een groen gekleurd meertje. Ook hier een museum, film en een restaurant waar de lunch gebruikte. Op de terugweg nog de nodige boodschappen gedaan die moeder telefonisch aan Marijke had doorgegeven. Uiteraard is ook hier een grote Spar winkel te vinden. Rond 14. O0 uur weer thuis, want zo voelt het ook. Het zonnetje scheen en Betty dook het zwembad in.
Naast Marijke hebben ze nog een dochter, Monique 19 jaar en een zoon, Herman van 17 jaar. Om de verwarring niet kompleet te maken noemen ze Herman jr Boeta, wat in het Zulu broertje betekend. Herman boert goed is onze indruk en is een druk baasje die van alles moet regelen, controleren en managen, want dat is onontbeerlijk “met die zwartjes”, aldus Herman.
Ook hier horen we berichten over positieve discriminatie. Veel startende zwarte boeren krijgen van alles en nog wat van de regering, maar maken er vaak een zootje van, waardoor het op niets uitloopt. Dit steekt de blanke ondernemer, vooral als jij er hard voor moet werken om iets gedaan te krijgen of van de grond moet krijgen. Tja, ik ben benieuwd hoe dit land er over 30 jaar voorstaat. Nu is er veel corruptie, geweld en veel zwarte mensen zitten op posten waar ze niet de ervaring/ deskundigheid voor hebben, maar ondertussen is daar wél de macht………lastig, lastig…….
‘s Avonds hebben we onze eerste braai (bbq) in Afrika gehad.
Swingend de zondag in (22 nov)
Gisteren had ik al tegen Herman gezegd dat ik graag eens naar z’n zwarte gospel mis wilde gaan. Herman belde direct wat contacten en het was voor elkaar. We zaten dan ook al vroeg op de weg naar het zwarte dorpje Ritchie, wat hier z’n 5 km vandaan is. Daar werden we aan diverse “belangrijke zwarte mensen” voorgesteld. Herman vertelde dat we van de Nederlandse TV waren en opnames maakte in veel zwarte kerken en dan vooral het zingen “dus niet vals zingen hoor!!”.
Het was een swingende mis met af en toe donderpreken met veel gebaren en vooral luid schreeuwend over hel en verdoemenis. Mensen raakten half in trance en zongen er later weer driftig op los.
In de middag zijn we naar de Rietrivier gegaan. Betty en Herman gingen met een kano stroomafwaarts en Louwdia (zijn vrouw) en ik volgden met de auto. Zowaar waren Betty en Herman nog in de kano en niet omgegaan, ook niet in de stroomversnelling, maar…..ze kwamen aan bij de steiger en vervolgens sloeg de wankele kano om. Neef en nicht dreven in de rivier, waar het water gelukkig een goede temperatuur had. Verderop elkaar langs de waterkant ontmoet en wat gedronken uit de koelbox die mee was. Dochter Marijke had de jetski meegenomen en daar ook nog mee gevaren. Wat een luxe met dit prachtige weer.
Toen thuis nog wat geborreld, gegeten en vervolgens was het bedtijd. Weer een dag voorbij.
Het is erg relaxed om zo de reis af te sluiten. Veel luxe en comfort en een eigen huis met veel privé.
Maandag, wasdag.
De maandag begon met wat was bij elkaar te harken die de zwarte dienstbode voor ons ging wassen, toevallig heet ze ook Betty. Tja, we passen ons snel aan. Daarna zijn we naar de rivier gegaan (met de mountainbike) om te gaan kanoën. Onderweg visarenden gezien en onder een brug hadden duizenden zwaluwtjes een nestje gemaakt. Maar het was een bloedhele dag en we waren bang dat we levend zouden verbranden als we de hele dag zouden gaan varen. Dus ’s middags weer thuis (zo voelt het al).
In de middag met Louwdia mee naar het 20 km verderop gelegen Jacobsdal, waar Herman om 14.00 uur en afspraak met de kapper voor mij had gemaakt. Haar zit weer keurig. Toen nog langs de school/internaat van zoon Herman. Hier zitten z’n 400 leerlingen op en is lijfstraffen nog een dagelijkse praktijk. Een strenge school, met verplicht studeren en sporten op vaste tijden. Met studietijd verplicht in je kamer aan je lessenaar zitten en via camera’s worden de gangen in de gaten gehouden, dat je hem niet peert. Patrouilles zorgen ervoor dat je aan je bureautje zit en niet op je bed ligt. Om 22.00 uur gaan de lichten uit…….tja, dat is wat anders als bij ons!!! En na nog wat boodschappen te hebben gedaan weer richting huis.
Een stuwdam van binnen bezocht 24 nov
Z’n 125 km hier vandaan ligt de kloofdam. Herman had via zijn contacten geregeld dat we een rondleiding kregen binnenin de stuwdam. Door een glooiend landschap, met een strak blauwe lucht en een temperatuur rond de 30 graden,reden we na het ontbijt rond 9.30 naar de stuwdam. Van overstekende schildpadden kijken we al niet meer op, net zoals gropen apen langs de weg.
Om 11.00 uur kregen we de rondleiding door het gangenstelsel van de zwarte werknemer John. Hij vertelde van alles. Over de beveiliging en hoe ze wekelijks kijken of de damwand nog wel recht staat. We gingen naar de 2 turbines van elk een diameter van 7 meter die voor de elektriciteit zorgt voor de wijde omgeving.
We hadden we van alles en nog wat van de gastvrije familie meegekregen, want daar zorgt Herman wel voor. De kilo’s vliegen eraan en we zien er al uit als echte blanke Zuid Afrikanen. Onderweg in Koffiefontein een glas ijskoffie gedronken, al moesten we het recept wel nog aan het jonge, net opgestarte, stelletje van het restaurant vertellen. Gezellig wat onderhoudend zitten kletsen en rond 16.00 uur waren we weer thuis.
Het even is hier erg relaxed. De zwarten doen het werk en Herman stuurt als een echte manager aan. Z’n waakhond is speciaal afgericht op zwarten en lijkt (is??) erg discriminerend. Gisteren vroeg iemand aan ons “weet je wat het verschil tussen een toerist en een racist is?”……….. 2,5 uur……… Nu staat elke ochtend de voorpagina van de kranten vol van moorden, verkrachtingen, overvallen, inbraken etc die weer gedaan zijn. Tja, dan wordt je wel achterdochtig en angstig, al is er bij Herman weinig van te merken. Ik heb de auto nog nooit afgesloten en vaak slingeren waardevolle dingen nog buiten op ons terras en volgens Herman hoeven we ook niets te vrezen.
Herman gaat op een leuke humoristische wijze om met zijn zwarte personeelsleden. De meeste komen met een behoorlijke kater op maandagochtend op hun werk. Je ruikt de alcoholkegel, want zuipen doen de meeste zwarten heel veel. Hij stimuleert ze om maar vooral niet te hard te werken tot 09.00 uur want dan gaan ze eten. Een enkele brengt hij een bruistablet tegen hoofdpijn. Het sarcasme druipt er dan wel vanaf. Herman heeft zo zijn eigen zienswijze op de zwarte bevolking. Ze hebben gewoon minder hersens en hebben bij de geboorte ook geen fontanel, aldus Herman. Ook denkt hij dat het niet goed is als je de eerste jaren van je leven in een doek achterop bij je moeders rug bent vast gebonden. “wat zie en leer je dan van de wereld??” Ja, Herman is wel een man met veel humor en we lachen dan ook samen heel wat af. Behoudens zijn dochter Monique zijn de andere gezinsleden rustige en stille mensen, maar misschien moet dat wel met z’n energieke, dominante vader.
Verdere voorbereiding voor de thuisreis
Vandaag de auto van binnen en van buiten schoon laten maken. Ook de spullen uitgezocht die we hier bij Herman achter laten voor onze volgende Afrika reis.
omgekomen. Opvallend was dat er slecht een klein stukje was ingericht voor de zwarte bevolking die net zo veel of meer slachtoffers hadden. Het museum dateert uit 1913 en inmiddels wordt er druk aan gewerkt om ook het leed van de zwarte bevolking in het |
|
|
Geplaatst op:11/25/2009 9:34:12 AM |
|
|
|
groet uit een regenachtig Bloemfontein
|
het lijkt Nederland wel |
|
|
|
Zuidkaap bereikt, nu de Noordkaap nog……. 12 nov
Wat was het leuk om gisteravond zowat 3 kwartier te skypen met Carlijn, Obbe en vele buren en enkele kinderen die bij ons aan de deur waren om te Sint Maarten. Carlijn sleepte de labtop overal naar toe, waadoor het een soort reünie werd. Tja, de techniek staat voor niets.
Vanmorgen, na een geweldig ontbijt van onze Ierse gastvrouw, met de auto naar het 45 km verderop gelegen Kaapstad gereden. Allereerst naar het Waterfront. De hotspot voor vele toeristen, wat uiteraard aan het water ligt. Het was rond de 21 graden en we hebben geen spatje regen gehad. Ook nog een paar uurtjes op een hele grote catamaran gevaren op de onstuimige zee, op zoek naar walvissen en dolfijnen. Er konden 60 passagiers op, maar we waren slecht met 5 man en 3 bemanningsleden. Een geweldige trip met huizenhoge golven en z’n windkracht 6 á 7. Geen walvis of dolfijn gezien, maar dat kon de pret niet drukken (te slecht weer) Helaas lag op de tafelberg en groot kleed, waardoor we de berg maar half zagen
Ook nog de nodige shopping gedaan. O.a voor buurman Hans 3 paar sokken van Falke (L&R sokken, want Hans wordt ook wat vergeetachtig!!) Ze kosten hier slecht 8 euries, in Nederland heb je daar nog niet eens een hiel voor. Betty heeft zichzelf verwend met een paar mooie laarzen. Ook heb ik een steen gekocht, waarop een manshoofd is uitgehakt. Wel een aardig souvenirtje. Ook heel veel handwerkzaakjes. Je kent het wel, van blikjes Cola en of Fanta waar van alles en nog wat van gemaakt wordt.
En sinds tijden weer eens op een echte autobaan gereden, die dwars door de krottenwijken van de stad voert. Op kruispunten / stoplichten staan vaak (blanke) mannen met een groot bord om hun nek. Ze vragen op deze manier om een baantje of hebben een godswoord te verspreiden.
Maar………………..al hebben we vandaag geen spatje regen gehad (behalve toen we om 17.00 uur terug reden) het was de hele dag zwaar bewolkt en de temp was 21 graden. Maar de verwachting is dat deze de komende dagen gaat zakken naar 15 tot 17 gr. en dat is toch fris om te kamperen. We hebben dan ook besloten om de Kaap te laten voor wat het is, want 300 km noordelijker is de temp boven de 30 gr. Die Kaap komt wel weer eens op een andere keer, want dit is niet de laatste Afrika trip.
We hebben gewoon weer zin in een korte broek en lekker knus in onze tent slapen en lekker buiten zijn en ons eigen potje koken en dat zit er hier de komende 5 á 6 dagen niet in. Pas dinsdag gaat de temp naar 25 gr en dat duurt ons te lang. Vanavond bij een TAKE AWAY ons eten opgehaald en thuis genuttigd met fles Stellenbosch wijn, na het badderen alweer vroeg te koffer. We waren bekaf van het slenteren in die geweldige Kaapstad,
Vrijdag 13 NOV "we want to hit the sun"
We verlaten vandaag Somerset West, krijgen van de lady of the B&B house nog de laatste koffie en fruit mee voor onderweg, en gaan via een prachtige route naar de N1(de dodenweg wat betreft verkeersdoden) en dat op vrijdag de 13de is de goden verzoeken, Maar ik (Betty) heb een goeie chauffeur getrouwd, Via Grabouw een prachtige pas doorgereden (die in 1828 is gemaakt door soldaten en bandieten (monument) en langs de Theewaterskloofdam, via Villersdorp, op de N1 beland, Henk reed af en toe als een duivel en haalde maar in, veel vrachtverkeer.
Bij Prince Albert Road getankt. Hier en daar wordt er druk aan de weg gewerkt. Vele (meestal vrouwen) staan op een rij langs de weg met rode vlaggen te wapperen om het verkeer te waarschuwen. Het zal je baan wezen. Zal er in hun paspoort staan bij beroep "vlaggenist" ?? Soms kan het wel een half uurtje duren voordat het verkeer door kan rijden op de eenbaansweg. Om 17.00 uur in het Nat Park Karoo, gelegen bij Beaufort West. Entree 33 euries, toegang v/h park en een plek op de camping moet je erbij nemen en morgenochtend 6 uur gaat de gate open o het Nat park in te kunnen.
‘s Avonds weer lekker eigen eten gekookt, rijst, kippenbouten (die de Spar voor ons al gebakken had) en sla. Het is trouwens opvallend hoeveel verse maaltijden er bij de Spar kant en klaar liggen. De Spar heeft koks en broodbakkers in dienst die alles vers maken. Vele soorten vlees, lasagne en nog veel meer ligt klaar voor de locals, die dit dan meekrijgen in van die warmhoud bakjes. Vroeg naar bed gegaan want we wilden 5 uur op om wild te zien.
Zaterdag 14 nov (weer in een Nat Park)
90 000 hectare groot is dit Nat park. Er loopt een weg van 45 km doorheen die met onze auto goed te doen is. De rest is voor 4-weel. Effe over zessen zitten we in de auto. Betty kreeg ontbijt op bed, met echte filterkoffie!! Het begon met een hoge pas, maar toen was het nog asfalt, daarna werd het gravel. Van de lodge kregen we een folder mee welke dieren er te zien waren……..en je kon ze dan ook afkruisen. Als een kinderklasje in een museum kraste we de volgende dieren af; het rode hartebeest, gemsbokken, struisvogels, springbokken, klipspingers, schildpadden, dassen, 2 verschillende soorten zebra’s, elanden en dn missen we er nog 12 (helaas geen neushoorn of hyena of buffels)
Over schilpadden gesproken. Op de camping lopen van die hele grote dingen rond. Ze maaien het gras en zijn eigenlijk best snel (of zijn wij zo langzaam geworden??) Maar ook daar wen je weer snel aan. Tegen 10.00 uur waren we weer terug bij de tent.
Betty zou vandaag een zootje was gaan doen. We hebben geen warme kleren meer aan, dus die kunnen na één week dragen wel weer eens een sopje gebruiken in dit stoffige deel van de wereld. Ze had mazel, want er zijn wasmachines op de camping en voor één eurie is alles weer schoon. De droger hebben we maar niet gebruikt!! Ik ben naar het 8 km verderop gelegen plaatsje gegaan om wat boodschappen te doen. Morgen is het zondag en we willen voor die tijd wel bier en wijn hebben. Ook wil ik Betty een nieuwe verrekijker geven voor haar verjaarsdag. Misschien dat ze hier goedkoper zijn. In elk geval krijg ik de tax terug. Heb in internetcafé het e.e.a. aan info van "kieskeurig"uitgedraaid. Er werd mij echter geadviseerd door de dame van het toeristenbureau om in Bloemfontijn te gaan kijken (meer keus en goedkoper). Hier zijn we over enkele dagen, schat ik in.
O ja, vanmorgen waren we nog getuige van enkele miljoenen kleine sprinkhanen. Ik dacht eerst dat er een windvlaag van bruine blaadjes over de weg ging, maar het bleken dus sprinkhanen te zijn. Elk groen bosje werd in enkele minuten kaal gevreten. Bijzonder om te zien. Maar beter sprinkhanen dan apen, want dat horen we ook regelmatig van andere toeristen. Dan barst het van de apen op de camping. Het lijkt allemaal erg leuk, maar je kunt niets laten slingeren of onbeheerd achter laten of die brutale apen gaan ermee vandoor. Dus moet je naar de plee, dan eerst alles achter slot en grendel (auto) niets in de voortent (alles in de binnentent) en dan kan je pas pissen of douche. Nou, en opruimen is niet ons sterkste punt. Anita kan beamen dat we al heel snel een groot terrein hebben geconfisqueerd (een soort hondjes gedrag om terrein af te bakenen???).
Tandenpoetsen met Midalgan 15 nov
Vanmorgen werd ik om 05.00 uur wakker. Inmiddels was het licht en de vogeltjes floten gezellig. Ik was er klaar voor en na een ontbijtje voor Betty te hebben verzorgd de boel ingepakt om naar een 300 km verderop gelegen groot stuw meer te gaan. Op de weg tref je uitsluitend vrachtauto’s aan. De rit verliep voorspoedig en tegen 12.00 uur waren we op een mooie camping aan het water. Ik vroeg en kreeg gepensioneerd tarief.
We genoten van het zonnetje en een heerlijke borrel. Ook op deze camping staan wel meerdere mensen, maar het is nog super rustig. Betty had snel de nodige koude witte wijntjes genuttigd en begon ineens te gillen toen ze haar tanden met midalgan aan het poetsen was. Tja, drank………………..Ik ging een middagdutje doen en viel spoedig in slaap. Gelukkig was het eten maken een eitje, want ik had vanmorgen kant en klare gebakken schapenvlees en aardappeltjes gekocht. Alleen de sla moesten we nog zelf maken.
Na de warme hap waren we weer wat bovenjan. Daarna samen in bad gegaan, wel elk in een eigen bad (ik bij de dames) MP3 speler en boxjes aan. Het werd eindelijk gezellig in de damestoiletten. …. Daarna nog een stuk gewandeld. Betty viel toen van de berg en bezeerde haar wrakke knie(gevolg nog van de witte wijn?) Of was het toch de harde wind? Want die begon steeds meer aan te wakkeren, Onze tent werd weer aan hevige krachten blootgesteld maar staat als een dijker!! Kortom, het was weer een gezellige dag.
Er staat nu ruim 9200 km op de teller en er zullen er nog ruim duizend volgen. Heb 10 uur video gemaakt en vele foto’s. Er is voor ongeveer € 400,- benzine ingegooid. Dit is zowat het bedrag wat ik met camper kwijt ben als we gaan wintersporten!!! We hebben op 32 verschillende plaatsen overnacht. Van lodges tot hotels maar meestal op campings. Veelal bleven we één nacht., soms twee of drie. Gemiddeld heeft dit ons 25 euries per nacht gekost. Af en toe was het incl diner of ontbijt.
Volgend jaar willen we weer naar ZA en wellicht Mozambique, Mali en Tanzania, maar dat zien we nog wel. Voorlopig hebben we nog 17 dagen te gaan………….
Een luie maandag.
Er waaide vannacht een stevige bries over de camping. De lucht vanmorgen was helblauw, maar het windje was in de vroege ochtend nog wat fris. Na het ontbijt eerst een toertje langs een deel van de waterpartij gemaakt. Daarna de stuwdam bezocht die in 1971 klaar was. Een fraaie stukje werk. Deze komt uit in de Oranje rivier, welke één van de grote rivieren is die door ZA stroomt. Neef Herman woont op de kruising van deze en de modderrivier. Ook nog een trip naar een kapla gemaakt, een prachtige uitkijkpost over de wateren en bergen.
Eind van de ochtend weer terug op de camping, waar we genoten van het warme zonnetje en hebben er ook dan een luie maandag van gemaakt. Morgen gaan we naar Bloemfontein, naar Jo-burg en Kaapstad de derde stad van ZA. Hier doen we nog wat shoppings voordat we neef Herman gaan opzoeken die 150km verderop woont. Met die frisse wind van het water en zonnetje op je lijf, zijn we zowat levend verbrand, mijn bovenbenen en Betty haar buik waren gloeiend rood, wat in een bad weer tot koelte kwam, (Betty is nu een zebra op haar buik, alleen andere kleuren) Heerlijk uit eten geweest en natuurlijk in de tent naborrelen, de wind was nu nog heftiger dan gisteravond, om 23 uur maakte Betty nog een controle om de tent en we zijn gaan slapen met de Y-pod in de oren om de rukwinden niet zo erg te horen.
Dinsdag naar Bloemfontein , windkracht 10 overleefd
We waren laat deze ochtend want ik (Betty) lag expres op zijn pyjamajasje!! Henk , het vroege spook zat al snel weer te genieten van al de oude nummers op de Y-pod die hij nu op de boxjes afspeelde. De wind was eindelijk gaan liggen en dat is dan genieten na zo’n stormnacht.
Onderweg naar Bloemfontein gingen we van de N1 af om ergens koffie te zetten. We belandden in een gehuchtje voor een lagere school. Het was 11 uur en de muziekdoos ging weer op het dak van de auto, al snel waren de locals aan het swingen en ik deelde fruit en snoepjes uit, nadat ik wat gefilmd had, liet ik dit aan hun zien. (van Judith geleerd, met dank) Een van de dames vroeg of we schoenen voor haar hadden, ze was nogal aan de maat en de te kleine schoenen die ze aan had, begrote mij erg. Ik gaf haar mijn oude Birckenstock (jaren terug in Denemarken in de uitverkoop gekocht) schoenen die te verstellen zijn met het klittenband en verontschuldigde me voor de toch al redelijk versleten schoenen, Ze was er zo ontzettend blij mee, ze danste aan een stuk door en zoende steeds die oude schoenen van mij, Ze pasten heel aardig en ik was blij ze toch niet weggegooid te hebben.
Een kind van 2 jaar schoof de trui van moeder omhoog en dronk al staande even aan de tiet . Moe kletste ondertussen gewoon met ons door, heel natuurlijk nog hier. Enfin dit was een heel gezellig koffieuurtje.
In Bloemfontein aangekomen meteen door een "gids" (een local die zag ons op de weg stil staan en hulpeloos kijken) naar toeristinfo geloodst, waar we eerst de mails eens lazen, Herman verwacht ons graag, zo te lezen en met Carlijn ook nog alles oké, En Joost?? Als je niets hoort gaat het hartstikke goed. Daarna eerst lekker lunchen, we zijn weer in de grote stad, dus genoeg keus!!
Ook hebben we weer een groot shopping centre bezocht en weer het e.e.a. gekocht. Het wordt meer passen en meten om alle spullen in de auto te krijgen!!! De verrekijkers zijn hier net zo duur als in Nederland, dus voor een cadeautje voor Betty moet eens verder kijken!!! Trouwens ze heeft net een nieuw jurkje gekocht, dus…………
Effe buiten de stad hebben we een camping gevonden met eigen hokje waarin een keukentje, toilet en douche in zit. Hier zijn we erg blij mee vooral omdat het in de avond nogal afkoelt. We brengen dan ook de avond door in het keukentje van 6 m2. We evalueren alle familieleden, buren en andere mensen en voordat we het wisten moesten we alweer naar bed.
Morgen willen we iets cultureels doen in deze stad en eigenlijk zitten we er ook aan te denken om naar Lesotho te gaan. Dat is een kleine 100 km hier vandaan, maar wel uit de koers die we hebben uitgezet. Maar ik zal eerst eens lezen wat de Lonely Planet hierover te schrijven heeft. Ik heb al wel begrepen dat er prachtige bergen (en passen) zijn waarvan de hogere rond de 3500 meter zijn.
|
|
|
Geplaatst op:11/18/2009 3:25:57 PM |
|
|
|
Wat een regen......
|
het lijkt Nederland wel...... |
|
|
|
Weer terug in Zuid Afrika.
Gisteren onze laatste Namibische dollars opgemaakt. In de middag zat ik aan de bar van de lodge van Ai-Ais van de NWR wat te typen. De andere barzitter was Johan, een 47 jarige man uit Durban, wat de meest criminele stad van ZA is. We raakten aan de praat en hij bestelde een lunch en de zwarte bediende gaf mij ook de menukaart. Ik vertelde zowat geen Nam geld meer te hebben en nog net 2 biertjes in de avond kon kopen. Het duurde niet lang of Johan gaf me een biertje. Hij vertrok naar z’n auto met rooftent en we vertelden elkaar vanavond nog wel te zien.
Na wat zwemmen in het heerlijk verwarmde buitenbad de warme hap gegeten. Daarna naar de bar, waar Johan ook weer zat. Ik had net genoeg voor 3 biertjes en bestelde er ook een voor hem. Eind van de avond gingen we behoorlijk aangeschoten naar ons onderkomen en dat op kosten van Johan die geld genoeg had want in de olie industrie werkt. Hij was op weg naar Angola voor een klus, maar maakte er ook een soort vakantie van. Vanuit Windhoek zou hij verder gaan vliegen. Het was een bere gezellige avond. Wij hadden hem de volgende morgen echte Hollandse filterkoffie beloofd, maar bij zijn tent aangekomen lag hij nog in een diep coma. We hebben maar een briefje onder z’n voorruit gedaan en zijn de laatste 150 km door Namibië gereden.
We zijn de grens gepasseerd bij Noordoever (Nam) en Vioolsdrift in ZA. Uiteraard weer de nodige formaliteiten maar al betrekkelijk snel stonden we aan de andere kant van de Oranjerivier die de grens vormt tussen beide landen. (ik wou dat we voor elke keer dat we onderweg formulieren met oa het kenteken van de auto, naam, geboorteland etc etc heb ingevuld één euro had gekregen, dan was deze reis gratis geweest)
Omdat er nog een paar Nam dollars op ons mobieltje van Nam stond eerst naar huis proberen te bellen. Helaas geen gehoor. Toen Pa en Moe gebeld en buurtjes Knip nog effe gesproken. Vervolgens waren de muntjes van de prepaid kaart op. Als eerste in ZA geld gepind. Dat voelt altijd beter als je geld opzak heb.
Annies’s Bed en breakfast
In Springbok boodschappen gedaan bij de Spar en besloten om hier te blijven, omdat de temperatuur zeer aangenaam was. Campings zijn in ZA minder in aantal als in Nam, maar bij Annie’s B&B mochten we ons tentje in de binnentuin opzetten. Het is een echte Engelse inrichting, propvol met tierelantijnen, bloemetjes gordijnen en koloniale meubelen, waar we nu zitten te typen en zo meteen gaan skypen met Carlijn. Buiten is het fris voor ons doen, we hebben sokken en truien aan, en sinds lange tijd weer de tent in zijn geheel opgezet. (binnen en buitentent.) Helaas, skypen weer niet gelukt, Carlijn heeft het veel te druk met andere dingen, en ze krijgt 1 a 2 uur van te voren een sms: “zet de computer aan, we gaan skypen!!”maar in Holland is het 1 uur vroeger, dus … In de avond nodigde de man met de 2 katten, (echtgenoot van Annie?) ons uit om TV te komen kijken, diep weggezakt in de bank zat Henk nog even op de laptop en had zodoende de volgende dag weer extra last van zijn stijve nek, door die ervaring krijg ik nu vaker de computer naar me toe geschoven om verslag te doen, ook wel leuk.
vrijdag 6 nov
Heerlijk uitgeslapen tot 7 uur en besloten hier (Springbok)nog een nacht te blijven, we gaan lekker shoppen in town, (omvormer van 220 naar 12 volt, bestekbak, hanglampje, mijnwerkerslampje,stalen haringen, afwasteil) en even internetten en lekker ergens lunchen, Nou dit is allemaal gelukt en in de middag naar Goegab natuur reservaat gereden, betrekkelijk nieuw park, wat een welig, kleurrijk tapijt van bloemen geeft, we zijn daarvoor wel 1 maand te laat, maar het was nog te zien!! Een prachtig landschap waar je in 1 uur langzaam doorheen rijdt (met 4-weel drive heb je meer mogelijkheden in dit park) en ook nog verwend wordt met wild, gemsbokken, struisvogels, zebra’s en vele kleurrijke en grote roofvogels. s Avonds stak de wind weer op en we besloten een flink eind te gaan wandelen maar na 1 uur waren we al klaar, het was er zo vreselijk donker en koude wind, dat we kropen half 10 te koffer.
Na lange tijd weer eens regen, zaterdag 7 nov
Na tanken eerst weer naar de favoriete SPAR, waar we nog een half uur moesten wachten, voordat het open ging. We zagen hoeveel personeel daar te werk kwam, 1 minuut voor 8 uur konden we erin en hebben flink geshopt vanwege morgen zondag en win | | | |